Kuće za sećanje na Nadeždu Petrović, II deo: Tragovima sećanja i arhivskih izvora - kuća Petrovića u Ratarskoj 32

Apstrakt

Rad se bavi istraživanjem složenog odnosa između individualnog pamćenja prošlosti, kolektivnog sećanja i dokumentarne građe proistekle iz njih. Tokom analize dva naizgled različita polazišta u tumačenju individualnog pamćenja i kolektivnog kulturnog sećanja, rad uporište nalazi u teoriji kulturnog pamćenja Jana Asmana (Jan Assmann), po kojoj je pojedinac uvek subjekat pamćenja i sećanja, ali njegovo sećanje zavisi od društvenih okvira koji ga organizuju; ali i savremenim teorijama kulture koje prihvataju uticaj porodične baštine na kulturu. Uz pojmovno izjednačavanje porodičnog i kolektivnog pamćenja, obuhvaćeno je istorijsko trajanje porodice Petrović (s posebnim osvrtom na Ljubicu Luković, jednu od kćeri Dimitrija i Mileve Petrović). Egzistenciju porodice u Ratarskoj 32, tokom neposrednih razgovora s autorkom ovog teksta, gospodin Miloš Kolarž u sećanjima prati u dugom vremenskom periodu. Drugi, dokumentarni način sećanja proistekao je iz analize arhivskih dokumenata koji kuću u Ratarskoj identifikuju kao mesto sećanja i vode ka dubljem razumevanju društvene epohe u kojoj su Petrovići živeli, gradili individualne identitete i identitet porodice i imali značajnog uticaja na oblikovanje kulturnog kolektivnog pamćenja. Cilj rada je da se sinteza individualnog pamćenja, kolektivnog kulturnog sećanja i dokumentarnog pamćenja razume kao osnova za istraživanje kulturnog nasleđa. Rad je dopunjen dokumentima iz arhivskih resursa vezanim za kuću porodice Petrović u nekadašnjoj Ratarskoj 32, delatnost istoričara Dimitrija Mite Petrovića i pismima, čime će biti potvrđena teza da analiza s dokumentarnog stanovišta doprinosi utvrđivanju objektivnosti sećanja na ličnosti i događaje o kojima se govori s velike vremenske distance.