Prva bosanska muslimanska spisateljica Nafija Sarajlić i razotkriće njenog pisanja u vezi s kanonom

Apstrakt

Ovaj rad je zasnovan na pretpostavci potrebe inovativnije analize priča prve bosanske muslimanske autorke priča Nafije Sarajlić. U svojim zapisima autorka je ostavila tragove koji svjedoče njen odnos sa elementima koje identificiramo kao strukture i zakonitosti književnih kanona i uopšte polja književnosti. Glavni fokus u ovom radu čine veze autorke sa iskustvom negacije, obezvređivanja, trivijalizacije, guranja u ralje inferiornosti ženskog znanja i talenta, te na koncu djelovanje dvostrukih književnih standarda kada su u pitanju autorke u okviru bosanskog muslimanskog književnog kanona. Drugu dimenziju čini i postavljanje rada ove spisateljice u povijesne okvire bosanskog Muslimanskog ženskog pitanja. Težeći ostvarenju postavljenih ciljeva, u ovom radu se specifična pažnja posvećuje analizi specifičnosti taktika otpora dominantnim vrijednostima kanona u djelu Nafije Sarajlić. Stoga, ovo istraživanje se hvata u koštac sa složenošću fenomena strepnje od autorstva i aspekata i funkcija književnog uticaja i autoriteta. Posebna dimenzija analize je predstavljena u načinu ispitivanja moguće refleksije privatnih događaja – zahtjev supruga i tragedija smrti kćeri, te porodičnih obaveza na povlačenje iz javne sfere, konačnim napuštanjem pisanja. Ovaj potonji fenomen se ispostavlja kao temelj na kome je izgrađena kanonska figura Nafije Sarajlić, to jest model žene-žrtve ili anđela u kući. S ovim člankom se razotkriva iskrivljena kanonska slika i feminističko zanemarivanje prvih strategija otpora društvenoj dominaciji, ali i radi na pravovremenom opisu složene pozicije autorke u javnoj sferi. Imajući u vidu kanonsku nepravdu učinjenu ovoj autorki, s ovim istraživanjem predstavljam kulturnu reinterpretaciju Nafije Sarajlić u duhu i koordinatama ginokritike.